yazmak istemiyorum yine karanlığa hapsettim kendimi çok ama çok üşüyorum,sebepsiz üzgünüm,sebepsiz gitmek istiyorum herşeyi ardımda bırakıp arkama bakmadan çok uzaklara gitmek istiyorum!mutlu değilim.....!içimdeki karamsarlık mutluluğuma engel,kimbilir belkide benim aradığım mutluluk özgürlüktür.ben özgür değilim,hiç özgür olmadım ki?bikere doğarken tutsak doğdum en büyük şansızlığım bu.
evde,okulda,işte,otobüste,yolda,pazarda,her köşe başında,düğünde,bayramda seyranda hep tutsak hep yasaktım.artık gitmek için bir sebebim var inandığım doğrular var belki yanlış belki doğru...sonu uçurumda olsa gidişimin zihnim tertemiz artık soru işaretleri yok hayatımda,üzüntü yok,yarınım belki var belkide hiç olmayacak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder